Linda.
Aynı Ritimde Resim.
Ulyana Skifova’nın resimleri, Moskova’daki Gogol Merkezi’nde düzenlenen tiyatral müzik gecesinin bir parçası oldu.
Hikâyeyi keşfetUlyana Skifova: müzikal performansın bir parçası olarak resim.
16 Eylül 2014’te Moskova’daki Gogol Merkezi’nde Ulyana Skifova’nın resimleri, Linda’nın “Vo vse tyazhkiye” projesinin sanatsal dünyasına katıldı. Proje, teatral bir programın yanı sıra Valeriya Gay Germanika’nın yönettiği “Poves menya” klibinin tanıtımını da içeriyordu.
Renk sahneye çıkıyor.
Skifova’nın resimleri daha fuayede geceye farklı bir bakış kazandırıyordu. Mistik müzik ve gotik karakterlerle çevrili tuvaller, yaşananlarla diyaloğa giriyor; renk, soyut biçimler ve gizemli imgeler performansın bağımsız katılımcıları hâline geliyordu. Konuklar kendilerini resim, müzik, tiyatro ve videonun birleştiği tek bir bütünün içinde buluyordu.
Tuval ile sahne arasında.
Ulyana Skifova’nın katılımı, Linda’nın estetiğiyle güçlü bir sanatsal uyum yakaladı. Eserlerindeki gerçeküstü bakış, mistik semboller ve kozmik motifler; müziğin duygusal yoğunluğu, sıra dışı kostümler ve yeni klibin imgeleriyle yankı buluyordu. Sanatçının alışılmışı sarsan tavrı ve örtük anlamlara duyduğu ilgi, gecenin kurgusunu doğal bir biçimde tamamlıyordu.
Sevdiği müzikle bir diyalog.
Basın mensuplarını ve tanınmış konukları bir araya getiren proje, Skifova’nın sanatına özgü bir niteliği ortaya koydu: tuvalin sınırlarını aşarak bütün bir mekânın algısını değiştirebilmek. Gogol Merkezi’nde resimleri, gizemli, duyusal ve kendine özgü seslerini koruyarak sahnede varlık kazandı. Bu gecenin Ulyana Skifova için kişisel bir anlamı da vardı: Linda ve Maksim Fadeyev’in müziği, özellikle “Vorona” albümü, uzun zamandır ona ilham veriyordu. Sanatçı bu müzikte kendi dünya görüşüne yakın bir dil buluyordu: gizemli semboller, mistik bir duyusallık ve felsefi yorumlara açık bir alan. “Vo vse tyazhkiye” projesine katılmak, yıllardır duyduğu bu müzikal ilgiye kendi sanatıyla karşılık vermesini ve resimlerini Linda’nın yaratıcı yolculuğunun yeni bir bölümüne katmasını sağladı.
Her şey aynı hikâyenin bir parçası olduğunda.
Bu fotoğraflar buluşmanın atmosferini koruyor: duvarlardaki eserler, yanlarındaki insanlar, sergi ile sahne arasındaki hareket.
Resim kendi sesini korudu ve mekânın sesini değiştirdi.
Tüm projeler