Gerçeküstücülük beni her zaman çekti: alışılmış biçimlerin dışına çıkma, simetriyi bozma, mekânla oynama ve kendi gerçekliğini yaratma sanatı.
Özellikle Barselona’da, büyük Antoni Gaudí’nin olağanüstü mimari mirasında ilham buldum. Sıra dışı çizgileri, asimetrik yapıları, mozaik ve dama desenleri, beklenmedik kıvrımları ve biçimlerinin akışkanlığı, bana mimariyi bambaşka bir biçimde algılamanın kapısını açtı.
Bir gün Barselona’daki tarihi bir tiyatroda flamenko gösterisini izlerken iç mekânın sıra dışı ögeleri dikkatimi çekti. Gerçeküstü estetikleri hafızama öyle kazındı ki daha sonra bu izlenimlerin bir bölümünü kendi mekânımda hayata geçirmeye karar verdim.
Mutfak duvarlarımdan birinde yer alan dekoratif kompozisyon “Joker” böyle ortaya çıktı.
Resim, kakma, altın rengi ayna parçaları, spiraller, yörüngeler, asimetrik çizgiler ve beklenmedik doku birliktelikleri, sıradan bir duvarı başlı başına bir sanat eserine dönüştürdü.
Bu tür uygulamaların mekânın verdiği hissi nasıl değiştirdiği benim için özellikle ilgi çekici. Tanıdık duvarlar yalnızca duvar olmaktan çıkıyor, geometri öngörülebilirliğini yitiriyor ve iç mekân, gerçekliğin başka kurallarla oynamaya başladığı fantastik bir dünyanın özelliklerini kazanıyor.
Bu özgürlüğü seviyorum: tasarıma dair kalıplaşmış düşünceleri bir yana bırakabilmeyi, biçimlerin alışılmış mantığını bozmayı ve mimariye boyun eğmekten çok hayal gücünün uzantısına dönüşen bir mekân yaratmayı.
Böyle bir sanatsal deneyin nerede doğduğunun hiçbir önemi yok: mutfakta, salonda, atölyede ya da kocaman bir salonda. Benim için önemli olan, sıradanı olağanüstüye dönüştürme fikrinin kendisi.
Gelecekte bu estetikle yaratılmış bütün bir yaşam alanı hayal ediyorum: duvarlar, tavanlar, teraslar, aynalar, ışık, sıra dışı geçişler ve mimari ögelerin tek bir gerçeküstü kompozisyonda birleştiği bir yer.
Kendine özgü yeni bir şehir; insanın eşiği geçer geçmez içine girdiği fantastik bir evren. Alışılmış sınırlar duygusunun kaybolduğu, bakışların çizgiler ve yansımalar boyunca sonsuzca yolculuk ettiği, mekânın kendisinin insanı meditasyona ya da hayal gücünün uçuşuna benzer bir hâle taşıdığı bir yer.
Benim için sanat yalnızca baktığımız bir şey değil, aynı zamanda içinde yaşayabileceğimiz bir dünya.